-
Talaba
Eergisteren schreef ik over taliban, talaba en leerjongeren. Vanwege de commotie rond de “poldertaliban” vlogen de bezoekersaantallen van mijn weblogs (hier en op http://weblogs.refdag.nl) omhoog. Omdat Afghanistan en Nederland, taliban en “poldertaliban” ver van mijn bed zijn en dit een weblog over het leven in Egypte is, houd ik me nu weer bij mijn leest…
-
Taliban en Leerjongeren
Het Midden-Oosten is voor menig westerling een vreemde, angstaanjagende en ontoegankelijke wereld, niet in de laatste plaats vanwege de taal: de kriebeltekens, de klanken, de woorden, je maakt er helemaal niets van. Zo zijn de taliban alleen al eng vanwege hun exotische naam. Toch is er met die naam zelf niets mis. In het Midden-Oosten…
-
Stukmaken
Afgelopen weekend werd de telefoon- en internetkabel uit onze straat gestolen, zodat iedereen in onze straat alleen nog maar mobiel kon bellen. Al snel kregen we te horen dat reparatie binnen twintig dagen plaats zou vinden. In Egypte is het geven van een al te optimistische planning niet zozeer een kwestie van liegen als wel…
-
Bevrijdingsdag, Duitsers en Egyptische gastvrijheid
Cairo, 4 mei 2011. Deze avond bezoekt een Duits gezelschap ons seminarie. Zeven leden van de groep geven onze studenten een overzicht van het veelkleurige werk van de diakonie in Frankfurt am Main. Het is indrukwekkend wat de kerk daar (deels met overheidsgeld) voor christenen, moslims en religielozen doet. Voor mij is zo’n bezoek een…
-
Voor de verandering
“Je bent veranderd,” zegt een student tegen me. “Ja,” antwoord ik, “maar ik niet alleen. Heel Egypte is veranderd.” Driemaal per jaar schrijf ik een nieuwsbrief. Het decembernummer van afgelopen jaar begon ik met het kopje “donkere wolken” en eindigde ik met mijn plan voor bezoeken aan studenten in de provincie Asyut rond de jaarwisseling.…
-
Seminarie-bloedbank
Laat ik het maar eerlijk bekennen: in mijn blog “Seminarie-buurtfeest” is een fout geslopen. Ik schreef: “In de Koptisch-Orthodoxe kerk schuin tegenover ons seminarie is binnenkort de gelegenheid bloed te doneren.” Dit had moeten zijn: “In ons seminarie zelf wordt een bloedbank gehouden.” Vrijdagmiddag om half één krijg ik een telefoontje: het bloed vloeit en…
-
Shariataxichauffeur
De taxichauffeur heeft gemengde gevoelens bij het nieuwe Egype. Ik vraag hem of hij terug wil naar het Mubaraktijdperk. “Nee, natuurlijk niet,” schrikt hij, “maar de vraag is of ons land nu echt godsdienstiger zal worden.” Ik vraag hem wat hij vindt van het grondwetsartikel dat stelt dat de sharia de voornaamste bron is voor…
-
Rustverstoorders gezocht
Mijn favoriete plekje in Cairo is de minaret van de negende eeuwse Ibn Toeloen-moskee. Als er niet teveel toeristen zijn en ik de bewaker bij voorbaat zijn fooi heb gegeven, kan ik daar rustig boven gaan zitten om uit te kijken over Cairo en te mijmeren over de vraag wat de mensenmenigte daar beneden bezig…
-
Seminarie-buurtfeest
Vrijdag 11 maart 2011 ’s avonds. Ons seminarie heeft hoog bezoek: buurvrouwen, jongens uit de straat, een imam, twee Koptisch-Orthodoxe priesters en vijf politieofficieren zitten samen met onze studenten en docenten in de grote zaal. We zijn een minuut stil voor hen die gevallen zijn tijdens de revolutie van 25 januari. We denken na over…
-
“Moslim, christen, één hand”
Cairo, vrijdag 11 maart 2011 rond het middaguur. Kwart voor twaalf zet een taxichauffeur mij moeiteloos midden op Midan Tahrir af, maar even later loopt het vol en worden de wegen afgezet voor het middaggebed. Spandoeken roepen op tot een echt nieuwe grondwet. Een groot kartonnen bord plaatst het geheel in internationaal perspectief: “Revolutie in…
-
Fitna
Het woord fitna kende ik van het filmpje van een Nederlandse politicus, maar hier in Egypte stond het tot nu toe niet in mijn Arabische lesboeken en had ik het ook nog niet bewust gehoord, tot vorige week woensdag: Wanneer ik de Marwa binnenloop om mijn dagelijkse glas sinaasappelsap te drinken, zie ik één van…
-
Kerkdienst voor moslims en christenen
“Als we vanavond bidden, dan zeggen we: ‘ya Rab’ [‘o Heer(e)’],” deelt ds. Tharwat aan het begin van de dienst mee. Het is zondagavond en ik zit in de kerk in Abbasseia, een doorsnee protestantse wijkgemeente in Cairo, op loopafstand van ons seminarie. De gebedsruimte is overdadig versierd met vlaggen: zelfs over de kansel hangt…
-
Egyptische schilderkunst
Toen ik vanochtend uit het raam keek, zag ik een schilder bezig met rode verf op de muur rond de school aan de overkant van de straat. Ik verwachtte de zoveelste Egyptische vlag te zien te krijgen, maar toen ik vanmiddag weer uit het raam keek, bleek dat deze schilder meer creativiteit heeft. Ondanks de…
-
Ineengeschoven kruis en halve maan
Tijdens de revolutie stond bij ons aan het begin van de straat een bord met de tekst “wij staan achter je, tegen de terroristen.” “Je”—dat was Mubarak. “De terroristen”—dat waren de moslimbroeders, zo werd mij verteld. Het bord werd opgesierd met een ineengeschoven kruis en halve maan. Toen het vertrek van Mubarak een feit was,…
-
Mahfouz over Egypte voor de revolutie
Ongeveer zestig jaar geleden schreef de latere Nobelprijswinnaar Naguib Mahfouz (1911–2006) zijn beroemde Cairo-trilogie. Aan het begin van dit werk beschrijft hij de relatie van een vrouw tot haar echtgenoot als volgt: Het was haar taak hem te gehoorzamen zonder voorbehoud of voorwaarde. (…) Ze raakte ervan overtuigd dat het normaal is dat in een…
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Willem-Jan de Wit 