Willem-Jan de Wit

Cairo, vrijdag 11 maart 2011 rond het middaguur. Kwart voor twaalf zet een taxichauffeur mij moeiteloos midden op Midan Tahrir af, maar even later loopt het vol en worden de wegen afgezet voor het middaggebed. Spandoeken roepen op tot een echt nieuwe grondwet. Een groot kartonnen bord plaatst het geheel in internationaal perspectief: “Revolutie in >>

“Als we vanavond bidden, dan zeggen we: ‘ya Rab’ [‘o Heer(e)’],” deelt ds. Tharwat aan het begin van de dienst mee. Het is zondagavond en ik zit in de kerk in Abbasseia, een doorsnee protestantse wijkgemeente in Cairo, op loopafstand van ons seminarie. De gebedsruimte is overdadig versierd met vlaggen: zelfs over de kansel hangt >>

Toen ik vanochtend uit het raam keek, zag ik een schilder bezig met rode verf op de muur rond de school aan de overkant van de straat. Ik verwachtte de zoveelste Egyptische vlag te zien te krijgen, maar toen ik vanmiddag weer uit het raam keek, bleek dat deze schilder meer creativiteit heeft. Ondanks de >>

Tijdens de revolutie stond bij ons aan het begin van de straat een bord met de tekst “wij staan achter je, tegen de terroristen.” “Je”—dat was Mubarak. “De terroristen”—dat waren de moslimbroeders, zo werd mij verteld. Het bord werd opgesierd met een ineengeschoven kruis en halve maan. Toen het vertrek van Mubarak een feit was, >>