Egypte

Studenten presenteren de Middeleeuwse Egyptische kerkgeschiedenis

In het Center for Middle Eastern Christianity van ons seminarie in Caïro geven onze studenten deze dagen in de colleges van dr. Mark Swanson presentaties over de Middeleeuwse Egyptische kerkgeschiedenis.P1580914

Zo sprak Amir Samir vorige week over de politieke ontwikkelingen in de zevende eeuw.P1580952

Vandaag spreekt Lawandy Lotfy over de moeilijke dertiende eeuw, toen christenen de keus kregen tussen moslim worden of vertrekken. Ene Tadros koos voor het eerste, nam de naam Sharaf al-Din aan, werd minister en maakte het leven van zijn vroegere geloofsgenoten zuur.P1580948

Student Mark Moner Soliman geeft een overzicht van de koptisch-orthodoxe pausen zo’n zeven à acht eeuwen geleden (uiteraard werd Gabriël III niet in 1968 maar in 1268 paus).P1580951

Student Michael Shehata brengt onder andere verschillende ontwikkelingen in de veertiende eeuw ter sprake, waaronder de bouw van de beroemde moskee van Sultan Hassan in Caïro. Zelf bezocht hij (tweede van links) deze moskee vorig jaar met enkele jaargenoten. Hij merkt ook op dat in de veertiende eeuw er steeds minder belangrijke theologische werken werden geschreven en mensen meer waarde gingen hechten aan wonderverhalen. P1450764

Na de studentenpresentaties neemt dr. Mark Swanson zelf het woord en geeft hij aan de hand van foto’s een inleiding op de kloosters van St. Paulus en St. Antonius in de woestijn nabij de Rode Zee.P1100949 klooster van sint Antonius (c) willemjdewit

Swanson vertelt onder andere over een heilige Marcus Antonius die monnik was in het klooster van St. Antonius en van wie in de Coptic Encyclopedia wordt gezegd dat weinig meer over hem bekend is dat hij veel wonderen deed en wanneer zijn sterfdag is. Feitelijk is echter veel meer bekend: er zijn manuscripten die zijn leven vertellen. Hij leefde in de veertiende eeuw en werd in het klooster (in de woestijn, honderden kilometers van Caïro) onder andere bezocht door mensen die van christen moslim waren geworden, daar berouw van hadden en terug wilden keren tot het christendom en van hem wilden horen dat hun zonden vergeven waren. Er was zelfs een vrouw die zich als man verkleedde om hem zo te kunnen bezoeken en uit zijn mond het woord van vergiffenis te horen—zijn houding was inderdaad dat hij berouwvolle afvalligen weer op wilde nemen. Ook met moslims onderhield hij een goede relatie, mede om de zaak van de christenen te bevorderen.

Hoewel Marcus Antonius het klooster nooit verliet, was hij dus allerminst een monnik die zijn leven in zinloze eenzaamheid versleet zonder iets bij te dragen aan de maatschappij: omdat hij zoveel mensen ontving, was hij juist van grote betekenis voor de christenheid in die tijd.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s