Egypte

Werkeloos in Egypte

P1290184

Onderstaand stukje schreef ik zomer 2012, met het oog op een mogelijk krantenartikel, dat echter nooit is verschenen. Als blogbericht vindt u het wellicht aardig om het toch eens te lezen voor wat het waard is. Morqos heet in werkelijkheid anders, maar hoe hij werkelijk heet, ben ik daadwerkelijk vergeten.

Wanneer ik Morqos, woonachtig in Caïro, vraag wat hij zou doen als hij werkeloos zou worden, antwoordt hij simpel: “Een andere baan zoeken.” “En als het niet lukt een andere baan te vinden?” “Goed opgeleide Egyptenaren moeten soms een stapje terug doen qua salaris, maar vinden altijd wel weer werk. Neem mijn zwager: hij was ingenieur bij een internationaal bedrijf dat zich vanwege de revolutie terugtrok uit Egypte. Toen hij thuis kwam te zitten, kwam het gezin rond van het salaris van zijn vrouw en door het spaargeld op de bank aan te spreken. Na een paar maanden vond hij een andere baan, iets minder betaald, maar goed genoeg om van te leven.

Een ander voorbeeld: mijn broer is dokter. Revolutie en wereldwijde economische crisis of niet, mensen blijven ziek worden en aankloppen bij een dokter, zodat werkeloosheid hem niet bedreigt. Wel heeft hij, net als veel andere dokters, zijn tarieven wat verlaagd nu veel mensen het moeilijker hebben.

In de lage middenklasse hebben mensen meestal twee of drie banen. Veel mensen zijn in overheidsdienst: dat betaalt weinig, maar geeft wel sociale zekerheid en houdt gewoonlijk weinig werk in, zodat ze de mogelijkheid hebben er iets naast te doen. Wie één van zijn drie banen verliest, doet het een poosje met twee en vindt uiteindelijk wel weer een derde. Alleen wie alle banen tegelijk kwijt raakt, is er echt beroerd aan toe.

De kleine man met een eigen bedrijfje zit meestal niet in een sector die afhankelijk is van de internationale economische situatie en steekt winst niet in gedurfde beleggingen maar zet het geld veilig op de bank. Grote bedrijven zijn natuurlijk wel gevoeliger voor economische fluctueringen, maar de eigenaren daarvan hebben het sowieso al veel beter dan de kleine man.

In de arbeidersklasse betekent werkeloosheid armoede maar toch ook niet de dood. Wie zonder werk zit, krijgt vaak wel iets toegeschoven van familieleden of buren, en anders kan men aankloppen bij de kerk of de moskee. Soms levert bij een aantal kerken langsgaan zelfs meer op dan een laagbetaalde baan. Een kennis heeft al een tijd twee vacatures binnen zijn bedrijf omdat de sollicitanten die zich melden geld willen zonder er echt iets voor te doen.

De belangrijkste reden waarom werkeloze arbeiders niet sterven is echter dat ze in God geloven. Misschien maakt dat mensen soms zorgeloos en doet het hen hun eigen verantwoordelijkheid vergeten, maar als de nood echt aan de man is, geeft het zowel moslims als christenen hoop dat God zal zorgen en dat de toekomst beter zal zijn. Zonder dit diepe vertrouwen op God zou het aantal gevallen van zelfdoding onder Egyptenaren veel hoger liggen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s