Egypte/Theologie

Student komt met mes naar college over Openbaring

“Woensdag neem ik een mes mee naar college en als je het waagt weer huiswerk op te geven, steek ik je dood.” De student, een dominee in spe, zegt het stellig tegen mij. Maar moet ik zijn dreigement nu letterlijk of symbolisch opvatten?

Letterlijk of symbolisch—daar draait het huiswerk deze week om. En indien het laatste, in welke zin dan symbolisch? Woensdag hoop ik zowel in het ochtend- als in het avondbachelorcollege eschatologie stil te staan bij het Bijbelboek Openbaring. Nu geldt dit, mede vanwege de vele beelden, niet als een gemakkelijk boek, maar gelukkig zijn er tal van verklaringen geschreven die de lezer wat wegwijs maken.

Rashaad Fikry

Van eigen Egyptische bodem is het commentaar van Rashaad Fikry. Hij behoort tot de kringen van de Vergadering van Gelovigen en staat een dispensationalistische uitleg van het Bijbelboek Openbaring voor. Dat maakt hem onder onze presbyteriaanse studenten niet populair, maar ze mogen hem van mij niet negeren—wie het dispensationalisme als een plaag voor de kerk ziet, zal toch minstens de moeite moeten nemen om zelf eens een aantal pagina’s van een dispensationalist goed te lezen. Overtuigen doet het hen niet: één van de studenten vertelt vandaag bij het avondeten dat hij heeft ontdekt dat Fikry zichzelf tegenspreekt: eerst zegt hij dat niemand weet waar het getal 666 (Openbaring 13:18) precies naar verwijst en vervolgens geeft hij er toch zijn uitleg van. De doodsbedreiging heeft overigens geen betrekking op het feit dat ik een gedeelte van deze verklaring als huiswerk heb opgegeven.

Adolf Pohl

Evenmin heeft het dreigement betrekking op het commentaar van de Duitse baptist Adolf Pohl dat door het Arab Baptist Theological Seminary in Libanon in het Arabisch is uitgebracht en dat ik pas hier in Caïro op de internationale boekenbeurs op de kop heb getikt. Hoewel het al een paar jaar op de markt is, kenden de studenten het merkwaardig genoeg nog niet, maar ten opzichte van Fikry vinden ze het een verademing, zo begrijp ik; ze zien het als een wetenschappelijk werk, in de positieve zin van het woord. Helaas heb ik hier de Duitse editie niet tot mijn beschikking, zodat ik zelf met mijn taalassistent door de opgegeven Arabische pagina’s ben gekropen. Mijn voorlopig oordeel is inderdaad dat, mocht “het gewone Egyptische gemeentelid” mij vragen welke verklaring op Openbaring hij of zij het best kan raadplegen, ik eerder Pohl dan Fikry aan zou bevelen. Daarmee deel ik niet meteen al zijn conclusies. Uiteraard spreekt hij zich met enige voorzichtigheid uit over het getal 666, maar uiteindelijk kiest hij misschien toch nog te stellig voor de visie van E. Stauffer dat het getal naar de Romeinse keizer Domitianus verwijst.

David Aune

AuneRevelationOm studenten te laten zien dat ook Pohl niet het einde van alle tegenspraak is en dat je “wetenschappelijk” ook nog weer in gradaties hebt, heb ik de studenten als derde verklaring het omvangrijke driedelige commentaar van David E. Aune uit de serie Word Biblical Commentary opgegeven. Aune heeft de Griekse tekst van Openbaring tot in detail bestudeerd en gaat bij de vele beelden in het Bijbelboek telkens na wat de oorsprong en achtergronden ervan zijn. Soms is het tussen al de informatie zoeken wat nu uiteindelijk zijn eigen standpunt is, maar bij het getal 666 lijkt hij toch het meest te neigen naar de opvatting dat het naar keizer Nero verwijst.

Het commentaar van Aune is ongetwijfeld een moeilijk boek bij een moeilijk boek. Het bewijst zijn waarde pas wanneer je er echt voor gaat zitten. Dat durfde ik niet van mijn studenten te vragen: zij mogen de vijf gerichte vragen bij de drie commentaren in groepjes beantwoorden zodat wie al te zeer tegen het Engels opziet een ontsnappingsmogelijkheid heeft. Bovendien heb ik benadrukt dat ik slechts een redelijke inspanning wil zien: zoek op wat het antwoord is van Aune op de vijf genoemde vragen, maar ga niet tientallen bladzijden van hem lezen, laat staan vertalen. Het gaat mij er primair om dat studenten weten dat een commentaar als dat van Aune bestaat, maar ik verwacht niet dat ze dit straks bij de preekvoorbereiding in de gemeente helemaal zullen doorspitten—als ze zich de aanschaf al zouden kunnen veroorloven.

De ijverige studenten bijten zich echter juist vast in Aune. Vanmorgen belde een student om even langs te komen om te bespreken of hij hem tot dusverre goed had begrepen en om wat nadere toelichting te krijgen op de opzet van het commentaar—en nee, dat was geen trucje van een luie student die liever iets aan een docent vraagt dan het zelf opzoekt: hij was echt al flink aan het werk geweest. En bij de lunch vertellen andere studenten ook spontaan wat ze al bij Aune hebben ontdekt. Eén van hen is blijkbaar tot de conclusie gekomen dat hij er inmiddels zoveel tijd in heeft gestoken dat hij recht heeft op huiswerkvrij. Hij stelt dat zelfs onze rector niet elke week huiswerk opgeeft en wanneer ik daar niet meteen overtuigd op reageer, komt hij met het dreigement een mes mee te nemen naar college.

Huiswerk

Uiteraard is er voor volgende week wel huiswerk: tijdens het eerste college hadden de studenten zelf zonder veel commentaar geaccepteerd dat er elke week huiswerk zal zijn. In de syllabus staat zelfs een studielastberekening: in het Nederlandse hoger onderwijs spreekt dat tegenwoordig voor zich, maar voor onze bachelorstudenten is het nog een noviteit, die echter waarschijnlijk in het kader van onze onderwijsvernieuwing gemeengoed zal worden, om al te weinig en al te veel eisende docenten enigszins tot de orde te roepen.

Naar ik verwacht zullen de studenten het huiswerk voor volgende week wel accepteren: het is een tekst die ik speciaal voor hen vanuit het Engels in het Arabisch heb laten vertalen, zodat ze hem straks ook beter voor het tentamen kunnen bestuderen: dat moet nu eenmaal niet een tentamen Engels maar een tentamen eschatologie—de leer van de laatste dingen—zijn.

Maar nu eerst zie ik ernaar uit om woensdag op college met stevig voorbereide studenten na te denken over lastige vragen die het Bijbelboek Openbaring omringen—wie is het beest uit de afgrond, wat is bedoeld met “de eerste opstanding” (20:4–6), wat is de aard van het duizendjarig rijk en hoe verhoudt het zich tot het eeuwig koninkrijk, hoe lees je het boek als geheel, wat zien we als de hoofdboodschap voor ons nu meer dan negentien eeuwen later—en daar het mes in te zetten.

One thought on “Student komt met mes naar college over Openbaring

  1. Ha Willem-Jan, Herkenbaar! Ben dit semester ook met mijn studenten door de Openbaring aan het kruipen. Een fascinerende ervaring. Morgen is de eerste van de groep aan de beurt om een exegese van (in zijn geval) Openbaring 6 te presenteren. Daarna volgens de 5 anderen. Maar vervolgens ben ik erg benieuwd naar de manier waarop ze van hun exegese, via een hermeneutische, theologische en homiletische bezinning tot een preek over hun gedeelte komen!
    Trouwens, een aanrader voor studenten die het Engels wel machtig zijn, maar wie Aune te machtig is: Michael Gorman, Reading Revelation Responsibly. Vond ik een goed boek, dat niet echt een commentaar is in de engere zin van het woord, maar wel een goede inleiding geeft op de Openbaring.
    Zegen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s