Uw kinderen tegen de rots: Prof. dr. A. van de Beek over Psalm 137:9 in de Vroege Kerk

prof dr A van de Beek

In mijn blogbericht Ds. Marco Batenburg over geweld in het Oude Testament verwees ik naar mijn Engelstalige artikel over de uitleggeschiedenis van Psalm 137:9 (“Welzalig is hij die uw kleine kinderen grijpen en tegen de rots verpletteren zal”).

In reactie hierop liet prof. dr. A. (Bram) van de Beek weten dat hij recent een artikel speciaal heeft gewijd aan de receptie van dit psalmvers in de Vroege Kerk. Het artikel is in het Nederlands, is verschenen in Marturia: E-magazine over de betekenis van de Vroege Kerk voor vandaag en is zowel online te lezen als te downloaden als pdf-bestand. Een citaat ter kennismaking:

De receptiegeschiedenis van Psalm 137 in de vroege kerk is interessant. Het meest opmerkelijk is echter de interpretatie die niet wordt gevonden: een letterlijke overplaatsing naar de eigen context. Psalm 137 is een lied van mensen die onderdrukt worden en vreselijke dingen hebben meegemaakt. Dat is precies de situatie van christenen in de tweede en derde eeuw. Het zou een simpele stap geweest zijn om bij het lezen van deze psalm tegen de onderdrukkers te zeggen: ‘Laten ze jóuw kinderen maar eens voor de leeuwen gooien!’ Daarvan is geen zweem te vinden. (…) De kerkvaders interpreteerden de tekst niet vanuit hun situatie van vervolging, maar vanuit de ware context van hun leven: vanuit Christus die alle machten heeft overwonnen.

Foto: Prof. dr. A. van de Beek tijdens mijn promotie (foto gemaakt door Cor de Wit).