Egypte

Oudejaarsavond in Egypte–deel 3

Tijdens deze oudejaarsavonddienst lijkt alles één groot feest en dat begint mij te verbazen. Zelfs wie in de revolutie Gods hand opmerkt, moet zien dat de revolutie niet enkel vrede, vreugde en voorspoed heeft gebracht. Of het terecht is of niet zal moeten blijken, maar de massale winst voor moslimbroeders en salafisten bij de parlementsverkiezingen heeft veel christenen met zorg vervuld. De revolutie had even de zoete droom gebracht dat de corruptie zou worden uitgebannen en dat het geld dat al die jaren aan de top was blijven hangen nu onder het gewone volk zou worden verdeeld, zodat men slapend rijk zou worden. Tot nu toe is er echter alleen maar een diepe economische crisis gekomen. En een taxichauffeur zei onlangs: “Vroeger stalen de leiders van de mensen. Nu stelen de mensen van elkaar.”

P1070911

In de tweede helft van de preek van ds. Sameh komt die crisis toch even ter sprake. De minister van economische zaken wordt even in beeld gebracht en hem wordt veel sterkte toegewenst. De predikant bekent dat hij niet veel verstand heeft van economische vraagstukken, maar hij is ervan overtuigd dat God een hemelse oplossing heeft die verder gaat dan ons denken. Hoewel ik hoop dat hij gelijk krijgt, vraag ik me af of het niet gepaster was de crisis aan de hand van Habakuk 3:17 te thematiseren: “Alhoewel de vijgeboom niet bloeien zal, en geen vrucht aan de den wijnstok zijn zal, (…).” Waarom zou men ontkennen dat de Egyptenaren financieel gezien een bijzonder zwaar en onzeker jaar tegemoet gaan?

P1070868

De revolutie heeft ons vrijheid en waardigheid gebracht, wordt gezegd en dat is waar. Het domme vee is opgestaan om mens te worden en zich uit te spreken, en de stem van Tahrir bleek sterker dan de macht van de president. Zolang er een plein zal zijn in Caïro zo lang zal elke volgende president weten dat hij niet ongebreideld zijn gang kan gaan. Tegelijk zijn er sinds de revolutie tal van incidenten geweest die wezen op de grenzen van vrijheid en respect voor menselijke waardigheid. De beelden van een vrouw die halfnaakt over de grond werd gesleurd hebben de wereld geschokt. En triest dieptepunt was een confrontatie tussen het leger en christelijke demonstranten in oktober waarbij meer dan twintig kopten de dood vonden. Terwijl tijdens de revolutie het leger als vriend van het volk werd gezien roept nu menigeen dat de legerleiding terug moet treden en de macht over moet dragen aan een burgerraad.

P1180379

Vanavond blijft dit alles heel impliciet. Ds. Sameh zegt wel dat er naast de hand van God ook een andere hand in Egypte werkzaam is. “We moeten niet strijden tegen mensen maar tegen de ‘overste dezer wereld,’ die velen bewust of onbewust dienen en die uit is op armoede en onderdrukking en vernedering van vrouwen en kinderen.” Maar dan vervolgt hij zijn overdenking van Haggaï 2: “2011 was het jaar van de aardbeving (vers 7). In de harten van de volken is een wens geboren. De mensen roepen: ‘Help, o God!’ Vanaf vanavond zal de Wens der heidenen komen (vers 8) en Gods heerlijkheid zal zichtbaar worden in 2012.” We zingen: “Kom, Jezus; kom, Jezus, kom.”

P1180420

De preek gaat geheel voorbij aan de vraag of “Wens der heidenen” in Haggaï wel als messiaanse verwijzing naar Jezus moet worden opgevat. Volgens een belangrijke exegetische traditie, onder andere te vinden bij Calvijn, bedoelt dit vers dat “de kostbaarheden van de volken zullen komen” naar de tempel. Daarnaast is er een islamitische exegese, waar één van mijn studenten me op attendeerde en die ik ook verdedigd vond op internet, dat het woord voor “Wens” in het Hebreeuws de letters h, m en d bevat, die terugkomen in de naam Mohammed. Hoewel het mij Spielerei lijkt in dit vers een “Mohammedaanse” profetie te lezen, klopt gezien de structuur van de semitische talen de observatie wel dat het Hebreeuwse woord voor wens en de Arabische naam Mohammed in zekere zin etymologisch verwant zijn.

P1180414

Ik weet echter niet of de in de kerk aanwezige moslims zich bewust zijn van de islamitische exegese van dit vers en of ze zich storen aan de messiaanse exegese. Wel aarzel ik even wanneer we een lied zingen waarbij we met een armzwaai “Jezus” moeten scanderen. Wat zouden de moslims hier van vinden? Weliswaar kan men op vergelijkbare wijze “Allahu akbar” roepen, maar moslims hechten er ook aan dat met respect over hun profeten wordt gesproken en zo komt dit niet direct over.

wordt vervolgd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s