Egypte/Theologie

Een proefschrift om op te eten?

Vandaag schreef een vriend dat hij mijn proefschrift met rode oortjes zit te lezen. Wanneer ik dit hier terloops aan mijn taalhulp vertel, kijkt hij verbaasd: lezen doe je toch met je ogen, niet met je oren? Maar dan snapt hij het: de oren van witte mensen kunnen rood worden van opwinding – Egyptische oren blijven altijd bruin.

Ik vraag hem wat de vergelijkbare Arabische uitdrukking is om te zeggen dat een boek je boeit. Nu kijk ik verbaasd want hij antwoordt: “Wij zeggen: ‘Het is een boek om op te eten’” (preciezer nog: “een boek om etende op te eten” of “een boek om als eten op te eten”). Bil-hanna we-sjeefa (moge het u wel bekomen), zeg ik dan maar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s