Egypte

Klappend de kerk uit met een ongemakkelijk gevoel

Zondagavond arriveer ik even voor zevenen op het Tahrirplein en sla ik gade hoe een groep mannen bidt in de naam van de Barmhartige de Erbarmer. Temidden van de toeterende auto’s en talrijke tentjes straalt er een serene rust van uit. De vreugde over de verkiezing van Mursi vindt haar diepste uiting in getrouw gebed.

Dan haast ik mij naar de plaats waar gebeden wordt in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. De predikant leest Lukas 6:22 en 23: “Zalig zijt gij, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, om des Zoons des mensen wil. Verblijdt u in dien dag, en zijt vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in den hemel; want hun vaders deden desgelijks den profeten.” Vervolgens leest hij Filippenzen 1:12: “En ik wil, dat hij weet, broeders, dat hetgeen aan mij is geschied, meer tot bevordering van het Evangelie gekomen is.” En daarna Filippenzen 4:4: “Verblijdt u in den Heere te allen tijd; wederom zeg ik: Verblijdt u.” Hij begint zijn preek met de opmerking: “Hoewel we allemaal verschillend zijn, weten we allemaal dat we in moeilijke dagen leven, vol van uitdagingen, vrees en pijn, in het bijzonder deze laatste week, en weten we niet wat de toekomst zal brengen.” Vervolgens is zijn preek één lange oproep—geïllustreerd met tal van Bijbelse voorbeelden—niet vreesachtig maar vrolijk te zijn en op God te vertrouwen. “Alle dingen zullen meewerken ten goede. Daarom, bij alles wat je op televisie ziet, wees blij!”

Verschillende vrolijke liederen onderstrepen de boodschap van de preek. Aan het eind van de dienst zegt de predikant: “We willen in blijdschap de kerk verlaten en de komende dagen in vreugde leven, want we zijn in Christus. We gaan nu vrolijk heen, want onze Verlossen leeft!” De gemeente antwoordt met luid geklap dat aanhoudt tijdens het slotgezang, een lied van lofprijzing.

Ik verlaat de kerk met een ongemakkelijk gevoel. Hoewel ik de blijdschap van deze Egyptische christenen bewonder, vraag ik me af waarom er bij alle aangehaalde teksten geen woord uit de klaagpsalmen is geciteerd voor gelovigen die het even niet meer zien zitten—de vrees is immers dat er islamistische krachten vrij zijn gekomen die hen uiteindelijk de leefruimte zullen ontnemen, de huidige gematigde woorden van voormannen ten spijt.

Meer nog heb ik moeite met de onuitgesproken vooronderstelling van de preek: een sterk wij-zij-denken, waarbij “wij” onschuldige, weerloze slachtoffers zijn die zelf niets kunnen doen dan vertrouwen en blij zijn. Ik begrijp de teleurstelling over het verlies van Shafiq (en van Sabahi in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen) en de vrees voor de toekomst, maar waar is de oproep om juist nu onder Mursi samen met moslims aan een nieuw Egypte te bouwen? Hebben de christenen juist geen taak om, op hoop van zegen of desnoods met de moed der wanhoop, de tweespalt in de samenleving tussen Mursianen en Shafiqieten—die dwars door de moslimgemeenschap heenloopt—te helpen te overwinnen (en zo zelf deel te worden van een middenbeweging)? Of ben ik nu al te naïef?

Een paar straten voorbij het matig drukke Tahrirplein blijkt de kloof inderdaad overbrugbaar. Op de talrijke terrasjes ziet het zwart van de mensen die allemaal dezelfde richting uitkijken: voor hen staan grote schermen waarop Spanje-Italië wordt gespeeld. Ieder moge zijn favoriete team hebben, uiteindelijk steunt men hier allen eensgezind het goede spel. “Vandaag doen Shafiq en Mursi er even niet toe,” hoor ik iemand zeggen. Is dit het volk dat zich zoet laat houden met brood en spelen, of kunnen kerk en Tahrir voor één keer iets van voetbal leren?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s