Mijn favoriete plekje in Cairo is de minaret van de negende eeuwse Ibn Toeloen-moskee. Als er niet teveel toeristen zijn en ik de bewaker bij voorbaat zijn fooi heb gegeven, kan ik daar rustig boven gaan zitten om uit te kijken over Cairo en te mijmeren over de vraag wat de mensenmenigte daar beneden bezig … Continue reading »
Vrijdag 11 maart 2011 ’s avonds. Ons seminarie heeft hoog bezoek: buurvrouwen, jongens uit de straat, een imam, twee Koptisch-Orthodoxe priesters en vijf politieofficieren zitten samen met onze studenten en docenten in de grote zaal. We zijn een minuut stil voor hen die gevallen zijn tijdens de revolutie van 25 januari. We denken na over … Continue reading »
Cairo, vrijdag 11 maart 2011 rond het middaguur. Kwart voor twaalf zet een taxichauffeur mij moeiteloos midden op Midan Tahrir af, maar even later loopt het vol en worden de wegen afgezet voor het middaggebed. Spandoeken roepen op tot een echt nieuwe grondwet. Een groot kartonnen bord plaatst het geheel in internationaal perspectief: “Revolutie in … Continue reading »
Het woord fitna kende ik van het filmpje van een Nederlandse politicus, maar hier in Egypte stond het tot nu toe niet in mijn Arabische lesboeken en had ik het ook nog niet bewust gehoord, tot vorige week woensdag: Wanneer ik de Marwa binnenloop om mijn dagelijkse glas sinaasappelsap te drinken, zie ik één van … Continue reading »
“Als we vanavond bidden, dan zeggen we: ‘ya Rab’ [‘o Heer(e)’],” deelt ds. Tharwat aan het begin van de dienst mee. Het is zondagavond en ik zit in de kerk in Abbasseia, een doorsnee protestantse wijkgemeente in Cairo, op loopafstand van ons seminarie. De gebedsruimte is overdadig versierd met vlaggen: zelfs over de kansel hangt … Continue reading »
Toen ik vanochtend uit het raam keek, zag ik een schilder bezig met rode verf op de muur rond de school aan de overkant van de straat. Ik verwachtte de zoveelste Egyptische vlag te zien te krijgen, maar toen ik vanmiddag weer uit het raam keek, bleek dat deze schilder meer creativiteit heeft. Ondanks de … Continue reading »
Tijdens de revolutie stond bij ons aan het begin van de straat een bord met de tekst “wij staan achter je, tegen de terroristen.” “Je”—dat was Mubarak. “De terroristen”—dat waren de moslimbroeders, zo werd mij verteld. Het bord werd opgesierd met een ineengeschoven kruis en halve maan. Toen het vertrek van Mubarak een feit was, … Continue reading »
